http://www.europeancollege.gr/

εγγραφείτε στο newsletter μας

*
Παρακαλούμε εισάγετε το email σας
Έχετε εγγραφεί στην υπηρεσία newsletter.
25 ΑΠΡ, 2016

Α' Διαδικτυακή Έκθεση Προσχολικής Ζωγραφικής - Αφιέρωμα στον Joan Miró (2016-17)

Miro

Το Ευρωπαϊκό Κολέγιο έχοντας αναδείξει την Τέχνη, ως βασικό παιδαγωγικό εργαλείο της θετικής μάθησης, αφιερώνει τη σχολική χρονιά 2016-2017 στον Καταλανό καλλιτέχνη Joan Miró.

Αφιερώνει για το λόγο αυτό την μπροστινή σελίδα του site του Ευρωπαϊκού Κολεγίου, παρουσιάζοντας αποσπάσματα από τα έργα του.

Επιπλέον, με αφορμή την έμπνευση από τα έργα του καλλιτέχνη, παρακαλούνται, όσοι γονείς το επιθυμούν, να μας στείλουν στο info@europeancollege.gr, φωτογραφία από ζωγραφιά του παιδιού τους σε Α4 ( με το όνομά τους επάνω), ώστε να τη δημοσιεύσουμε και έτσι να συμμετέχουν στην Α' Διαδικτυακή Έκθεση Προσχολικής Ζωγραφικής


Wikipedia:

Ο Joan Miró, ήταν Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.Γεννήθηκε το 1893 στην Βαρκελώνη και σε ηλικία 14 ετών φοίτησε στην Εμπορική Σχολή, αν και παράλληλα παρακολουθούσε κρυφά μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών και αργότερα στην Ακαδημία Galí μέχρι το 1915. Το 1920 μετακόμισε στο Παρίσι όπου συμμετείχε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μονμάρτης και γνωρίστηκε αρχικά με το κίνημα του ντανταϊσμού και αργότερα με τους υπερρεαλιστές, κάτω από την επίδραση των οποίων άρχισε να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στη ζωγραφική του.


Ο μεγαλύτερος ίσως θεωρητικός του υπερρεαλισμού και ένα από τα ηγετικά στελέχη του, ο Αντρέ Μπρετόν, αναφερόμενος στον Μιρό δήλωσε πως "είναι ο περισσότερο σουρρεαλιστής από όλους". Το 1921 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση στο Παρίσι, ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η πρώτη ατομική του έκθεση στη Νέα Υόρκη. Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ. Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά. Το 1975 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Ζουάν Μιρό στο Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης στη Βαρκελώνη. Ο ίδιος ο Μιρό δώρισε στο ίδρυμα περίπου 5000 σχέδια του.Πέθανε το 1983 στην πόλη της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών.


Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά:

"Η ζωγραφική του Miró, είναι ποίηση, φαντασία, χρώμα, ρυθμός, μουσική. μια ιδιόμορφη πλαστική γλώσσα που αξιοποιεί τις ποιότητες των πιο διαφορετικών υλικών, του τυχαίου, του αυθόρμητου, που χρησιμοποιεί σύμβολα και γραφισμούς, εξωζωγραφικούς εκφραστικούς τρόπους, ταπεινά υλικά, στοιχεία της λαϊκής παράδοσης της Καταλονίας.

"Τα έργα μου τα ίδια", θα πει ο Miró το 1974 "συνιστούν ανθρώπινα γεγονότα. Αφορούν ανθρώπινες καταστάσεις". Τα θέματά του-συνήθως η γυναίκα, πτηνά, έντομα, ήλιος φεγγάρι, αστερισμοί-είναι ποιητικά σύμβολα που μετατρέπουν την ύλη σε τέχνη, με χιούμορ.ή παιχνιδιάρικη διάθεση, κρύβοντας μια τραγικότητα, όπως ομολογεί, ο ίδιος, καθώς εκφράζουν τη μεταφυσική του αναζήτηση για τη ζωή, τον θάνατο, τον κόσμο. Κατεξοχήν ρηξικέλευθος και τολμηρός στις επιλογές του, επιζητά τη ρήξη με ό,τι έχει προηγηθεί για να μπορεί να δημιουργήσει ελεύθερος από κάθε δέσμευση.Είναι φυσικό να επανέρχεται κανείς συχνά στην περίφημη φράση του, που προκάλεσε αναστάτωση το 1929. "Θέλω να δολοφονήσω τη ζωγραφική". Ο ίδιος εξήγησε αργότερα ότι εννοούσε με τον τρόπο αυτό να γίνει μια νέα, καθαρή αρχή, ένα νέο ξεκίνημα, ιδέα που εκφράζει την εμμονή του για συνεχή ανανέωση και εγρήγορση στις εξελίξεις της εποχής".


Το έργο του συνδέεται από νωρίς με πρωτοποριακά κινήματα του 20ου αιώνα, αντλώντας ερεθίσματα από τον χώρο της τέχνης, της λογοτεχνίας και της μουσικής. Ο Masson, γείτονάς του στην οδό Μπλομέ, το πρώτο του σπίτι στο Παρίσι, στα 1920 του αποκάλυψε τη δουλειά του Klee: αστείρευτη φαντασία, χιούμορ, ευρηματικότητα, που τον επηρέασαν βαθύτατα. Από το 1920 ως τον θάνατό του εξελίσσεται αναζητώντας διαρκώς το νέο : θα περάσει με άνεση από τον κυβισμό, τον ντανταϊσμό, τον σουρεαλισμό- αργότερα, θα χρησιμοποιήσει τον τασισμό, τη χειρονομιακή ζωγραφική, την τέχνη του assemblage ( υπήρξε από τους πρωτοπόρους), την εννοιλογική τέχνη, τη λυρική αφαίρεση, τον νέο ρεαλισμό, όταν τοποθετεί ομπρέλες στις τεράστιες ταπισερί του, ή καίει τμήματα των τελάρων του επιδιώκοντας νέες ποιότητες. Τσουβάλια, σχοινιά, καρφιά, απλά υλικά τον γοητεύοθν και τα χρησιμοποιεί συχνά στα έργα του. Στα ώριμα χρόνια ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τη συνεργασία με την αρχιτεκτονική και το άπλωμα της τέχνης του σε μεγάλες διαστάσεις. ο Breton τον είχε χαρακτηρίσει ως τον πιο σουρεαλιστή των σουρεαλιστών. Ο ίσιος δεν δέχθηκε ποτέ να εγκλωβιστεί σε ένα ρεύμα. " Πρέπει να γίνω ένας διεθνής Καταλανός", έλεγε ήδη το 1920."